Każdy w coś wierzy. Znajomi dziwią się - "Jak możesz nie wierzyć w nic?". A jednak. Islam, religia katolicka, buddyzm, judaizm - a ja nie wierzę w nic. Jestem niewierzący. Nie tak dawno, podczas rozmowy z moim byłym teściem włosy zjeżyły mi się na głowie. A stało się to w podczas niewinnej pozornie rozmowy. Wydawało mi się, że mam styczność z wykształconym pragmatykiem. Jest to człowiek bardzo oczytany, zjeździł w życiu cały świat. W każdym momencie imponował mi swoją mądrością i zdrowym podejściem do życia. Nagle ten człowiek, do którego czułem ogromny szacunek, w trakcie rozmowy oświadcza mi, że świat posiada dziesięć tysięcy lat i na teorię ewolucji nie ma żadnych dowodów. Osłupiałem. Z racji dużego szacunku, któym go darzyłem nie podjąłem dyskusji. W zasadzie już więcej się w trakcie rozmowy nie odezwałem. Byłem w szoku. Pragnę nadmienić, że rok wcześniej umarła jego żona i zostały teść nader mocno to przeżył. Najwidoczniej okazał się być człowiekiem podatnym na sugestie. Szukał ukojenia dla swych zmęczonych myśli i znalazł się ktoś, kto podał mu "pomocną dłoń". Podał mu baśnie, bajki i legendy katolickie, a teść uwierzył. No cóż. Bywa i tak. Ja od 30 lat wierny jestem swojemu światopoglądowi. Pomimo wielu nacisków środowiska w którym żyję, pomimo niechęci którą widzę w oczach znajomych gdy im mówię, że jestem niewierzący. To mój wybór. Żal, że Ci ludzie nie potrafią tego zaakceptować jak również starają się mi narzucić swój światopogląd...